Hoe gaat het nu
Home Up Wie zijn wij Thomas* Twins Alysshia Allerlei Gastenboek Update's Nieuwsbrief u kunt ons mailen

de site is bijgewerkt op : 14 mei 2008
Onze Web-log is bijgewerkt op :14 mei 2008

Home
Up

 

Juni-Juli 2001:
Nu pas begint alles langzaam door te dringen wat er allemaal gebeurt is. De dagen vliegen om ondanks dat je eigenlijk niets doet, gisteren is de steen van ThomasY geplaatst en Marco heeft hem zelf ontworpen. Hij is helemaal geworden zoals wij gewild hebben en dat geeft ons een zeer goed gevoel. Gelukkig hebben wij veel foto's gemaakt en op de ochtend van de begrafenis heb ik nog wat video- opnames gemaakt. ThomasY zullen wij nooit vergeten en hij staat in onze geheugen en in onze hart gegrift, maar die tastbare plaatjes zijn heel belangrijk voor ons.
Ik ben nu bezig om van alle mooie foto's toch een babyalbum te maken, want ook ThomasY heeft recht op een mooi babyalbum hij is en blijft ons eerste kindje ook al volgen er misschien nog meer. Ook ben ik weer verder gegaan met zijn geboortelap, ik was daar al mee bezig tijdens de zwangerschap, maar kon het na zijn overlijden niet meer opbrengen om er mee door te gaan, sinds een paar dagen heb ik de moed om het af te borduren en het zal ook zijn namen krijgen.

2004:
De tijd bij Lieve Engeltjes was heel fijn we hoefden elkaar niets uit te leggen want stuk voor stuk hadden we hetzelfde meegemaakt, we waren allemaal mama/papa van 1 of meerdere engeltjes, je hoefde nergens wat uit te leggen en er was begrip voor elkaar, altijd wel een luisterend oor en niets was vreemd, want al met al kun je met je verdriet alleen maar bij lotgenoten terecht, het is niet raar dat je een maand, week, jaar/jaren later nog verdriet hebt en dat was voor anderen die dit niet meegemaakt hebben onvoorstelbaar. Zeker toen ik een paar maanden later weer zwanger was van de tweeling, de meiden leefden allemaal mee en begrepen heel goed dat het een hele spannende en onzekere tijd voor ons was. Oké anderen leefden ook wel mee, maar over ThomasY werd niet meer gepraat want ik was nu weer zwanger en het gaat goed dus wat willen we nog meer, maar dat ik op mijn tenen liep van spanning en elke pijntje o.i.d  niet vertrouwde daar werd overheen gewalst, maar gelukkig kon ik altijd mijn ei kwijt bij de groep.
Helaas ben ik daar op een rare manier weggegaan en dat vind ik nog steeds jammer, want hoe dan ook in het dagelijks leven is er onbegrip, ik moet niet meer naar het verleden kijken, ik heb 3 gezonde kinderen, wat wil ik nog meer, maar het gemis om Thomas
Y blijft en dat zal altijd zo zijn, goed de scherpe kantjes slijten heel langzaam weg, maar toch ik mis een deel en dat wordt niet altijd begrepen. 

14 Mei 2008:
Inmiddels zijn we nu papa en mama van 1 engeltje en 3 bengeltjes en ons klavertje-4 is compleet.
Johrick & Jennicka en Alysshia weten dat ze een grote broer hebben en noemen vaak genoeg zijn naam, zelfs als ze aan het spelen en/of tekenen zijn dan speelt ook kakak ThomasY een rol. Ze weten waar zijn plekje is en als we er naar toe gaan rennen ze altijd voor ons uit naar kakak ThomasY toe. Helaas heb ik Thomas'Y geboortelap nog steeds niet afgemaakt en ligt het nu half afgeborduurd in de kast, ik kon het niet opbrengen toen ik zwanger was van de twins en sindsdien is die blijven liggen, maar ooit hoop ik deze geboortelap af te kunnen maken. Het is nu "al" 7 jaar geleden, onze ThomasY zou vandaag 7 jaar geworden zijn, voor anderen alweer een hele lange tijd geleden, maar voor ons is het als de dag van gisteren en zeker vandaag. De twins zijn vanmorgen gewoon naar school en ook Marco moet vanmorgen helaas werken, maar vanmiddag gaan we met z'n vijven naar ThomasY toe.
Wat had ik nu graag bezig geweest met de laatste voorbereidingen voor een knul die vandaag zou gaan trakteren op school, de kamer versieren met slingers en ballonnen, kadootjes klaarzetten, een kinderfeestje voorbereiden voor een 7-jarige knul en zoveel meer, maar helaas voor ThomasY mogen wij dit alles niet doen en er zullen nog veel gelegenheden volgen waar het gemis om ThomasY nog groter zal zijn dan het al is, dit hebben we in de afgelopen jaren wel geleerd. Dankbaar zijn wij zeker dat we nog een zoon en 
2 dochters na ThomasY in onze armen en hart mochten sluiten en dat ThomasY als een beschermengeltje voor altijd bij ons zal zijn. 

Met liefde heb ik dit lange verhaal eindelijk klaar en on-line gezet, alles kwam weer naar boven en de film werd in mijn hoofd van minuut tot minuut weer afgespeeld.